Sto godina senćanskog tenisa

Predgovor

Tenis koji se na osnovu njegovih karakteristika smatra jedinstvenim među raznim sportskim granama, i koji igraju 2-4 igrača (žene i muskarci) prebacivanjem lopte teniskim reketom preko mreže koja je rastegnuta na sredini terena od trave, šljunka ili betona: odomaćio se u Senti pre 100 godina. Kao ozbiljnu prepreku za njegovu populamost prvenstveno možemo pripisati činjenici da su oprema i sportski rekviziti potrebni za tenis bili veoma skupi, zbog toga se ovim sportom mogu baviti samo imućniji građani i njihova deca, dok oni sa skromnijim prihodima mogu učestvovati u njemu jedino kao skupljači lopti. Pojavljivanje takmičara na teniskim terenima je već na samom početku bilo spektakularno. Posebno što se tiče žena koje su postigle da su se mogle baviti sportom. One su se u početku igrale u haljinama koje su bile zakopčane do grla, tako što su jednom rukom držale svoje dugačke suknje, dok su drugom rukom držale reket. I za gledaoce je bilo obavezno nošenje steznika, bele bluze, slamnatog šešira sa širokim obodom i okićenim cvećem i zavisno od doba, belih rukavica, lepeza ili suncobrana. Ni gospoda nisu želela da zaostaju za modom: njihova garderoba se sastojala od propisnih dugačkih belih pantalona, tvrdog okovratnika, bele svilene košulje i slamnatog šešira ukrašenog crnom trakom... Senćanski teniski teren i „beli sport” koji se tamo igrao niz godina, bila omiljena slika senćanske Narodne bašte. Teniski teren sa crvenim šljunkom, opkoljen ogromnim, zelenim drvećem je bio glasan od lepe i ugodne igre mladih i starijih. Klub je od svog početka tokom decenija stigao do organizovanja takmičenja na državnom nivou i medunarodnih turnira i do tamo postignutih pobeda, medutim činjenica je da se ova grana sporta odomaćila i razvila u tradiciju, usled čega nisu izostali ni pojedinačni, ni grupni uspesi. U proteklom periodu klub je prosao kroz mnogo reorganizacija i promena rukovodstva. Pored brojnih poteškoća i kamena spoticaja tokom vremena „beli sport” je uvek imao istrajne i oduševljene pristalice, protektore, zbog čega klub nikada nije prestao da postoji, već se ponekad produžio njegov zimski san... Ideja za osnivanje Senćanskog teniskog kluba se pojavila prvi put početkom 1900. godine. Tri decenije pre toga u Senti se već odvijao živahan i aktivan sportski život. U okviru Senćanskog atletskog kluba 1882 (Zentai Athleticai Club1882. /ZAC/) 1903. godine je nastalo stručno odeljenje za tenis koje je kasnije postalo klub. I pored nedostatka izvornih materijala ova knjiga je nastala sa potrebom celovitosti koja pokušava verodostojno da oslikava jednog člana slavne porodice senćanskog sporta sa dubokom prošlošću – TENIS.